De kracht van de Tienpuntenlijst

Noot: Deze tekst werd al geschreven voor de verkiezingen van mei 2013 en is na de uitslag van deze verkiezingen slechts op details aangepast.

Samenvatting: Terugkijkend op de keuzes die we hebben gemaakt bij de oprichting van asap ben ik ervan overtuigd dat de keuze voor een Tienpuntenlijst in plaats van een verkiezingsprogramma een van onze beste keuzes is geweest. De Tienpuntenlijst die asap hanteert is symbolisch voor het innovatieve, vernieuwende en communicatief sterke karakter van de partij, maar past bovendien in onze snel veranderende, moderne communicatiesamenleving, en roept bovenal geen onrealistische verwachtingen op.

Afgelopen week werd de uitslag van de studentenraadsverkiezingen op de Radboud Universiteit bekend. asap, mijn kindje, verdubbelde haar zeteltotaal van twee naar vier. Een geweldige prestatie van de campaigners, de nieuwe kandidaten en alle andere betrokkenen. Vox kwam al met drie verklaringen voor het succes van asap. Hoewel ik denk dat Vox hier een belangrijk succes van asap achterwege laat, namelijk het vermogen om enthousiaste en bevlogen betrokkenen te vinden en hiervan een sterk team te formeren (dat is na 2011 en 2012 overduidelijk in 2013 opnieuw gelukt), heeft dit artikel mij verder aan het denken gezet over de kracht van de Tienpuntenlijst. Ik denk namelijk dat dit het belangrijkste kenmerk van de partij is, en misschien de belangrijkste vernieuwing in de Nijmeegse medezeggenschap door de oprichting van asap – samen met de grotere aandacht voor communicatie. Tien punten waar je aan belooft te zullen werken verhoogt de transparantie, de controleerbaarheid en de communicatie, en daarmee de medezeggenschap als geheel.

Door veel te zeggen, zeg je niks
De Tienpuntenlijst creëert duidelijkheid voor iedereen. Het zorgt ervoor dat verantwoording kan worden afgelegd over de dingen die zijn ondernomen en in hoeverre die overeenkomen en opwegen tegen de beloftes die in de verkiezingen zijn gedaan. Andere partijen voeren campagne met een te uitgebreid verkiezingsprogramma. Hierin staan zo veel bepalingen opgenomen dat het onrealistisch is dat je al deze punten aandacht zal geven gedurende een jaar in de medezeggenschap.

(Ter illustratie heb ik geteld: de grootste partij in de medezeggenschap werkte in 2012 met een verkiezingsprogramma dat 69 punten omvatte – dit jaar zijn het er 62, maar zijn 30 punten toegevoegd waar de partij tegenstander van is. De andere partij deed het in 2012 al een stuk beter, met 18 punten verdeeld over drie pijlers.)

Met te veel speerpunten wek je onredelijke verwachtingen over de invloed van de medezeggenschap, met schadelijke gevolgen voor het imago van die medezeggenschap als gevolg. Je kunt een jaar later onmogelijk aantonen hoe je je verkiezingsbeloften heb ingewilligd. Dat zou electoraal gezien ook onverstandig zijn, omdat pijnlijk duidelijk wordt dat je slechts aan een fractie van deze beloftes aandacht hebt kunnen besteden. Daarnaast zeg je helemaal niks, noppes, nada over de zaken die je in een jaar medezeggenschap in ieder geval gaat doen: er is immers geen tijd om alles te doen.

Door veel te zeggen, zeg je helemaal niks.

Medezeggenschap in plaats van zeggenschap
Na mijn eigen medezeggenschapsjaar in de Universitaire Studentenraad ben ik tot de conclusie gekomen dat je als partij niet meer dan tien zaken zelf aandacht kunt geven naast de reguliere medezeggenschapstaken. Tien is zelfs aan de ambitieuze kant. Er zijn zoveel dagelijkse beslommeringen die aandacht behoeven en vaak onverwacht zijn, je hebt te maken met een College van Bestuur dat de meeste stukken instuurt en universitaire input wil en bovendien heb je in de Universitaire Studentenraad te maken met andere partijen en koepels, die eveneens een mening hebben. Met tien concrete punten aan de slag gaan vind ik gewaagd, maar asap heeft nu al twee jaar (2012, 2013) op rij laten zien dat het door hard te werken niet onmogelijk is om in tien punten energie te steken.

Lang niet alle punten zijn bereikt, maar dat is het verschil tussen zeggenschap en medezeggenschap: je blijft als studentenraadslid afhankelijk van hoe de universiteit jouw ideeën beoordeelt. Je zit niet zelf op de stoel van de rector. Als medezeggenschapspartij doe je dan ook geen beloftes voor zaken die je gaat bereiken, maar doe je beloftes voor de zaken waar je voor zult vechten. Jammer genoeg is de kiezer hiervan niet altijd voldoende op de hoogte.

Tien punten: te weinig?
Veelgehoorde kritiek op de Tienpuntenlijst is dat mensen tien standpunten onvoldoende vinden om hun vertrouwen aan je te schenken – ze hebben immers geen volledig overzicht op jouw visie. Daarom werkt asap sinds de zomer van 2011 ook met een beginselenprogramma. Hoewel deze beginselen maar enkele pagina’s zijn, geven zij een overzicht van de idealen waarop de keuzes van de partij worden gebaseerd.

Deze beginselen geven richting, waar een uitgebreid programma slechts vaagheid en onnodige verwachten schept. Immers, je kunt wel voor langere openingstijden van de Universiteitsbibliotheek zijn en tegelijkertijd voor het opnemen en online plaatsen van alle hoorcolleges, maar misschien is er niet genoeg geld om beide plannen te verwezenlijken. Welk plan je gaat kiezen wordt uit je programma niet duidelijk. Ik zeg niet dat het beginselenprogramma van asap hierin volledige duidelijkheid schept, maar zelfs een verkiezingsprogramma langer dan de bijbel zou dit probleem niet kunnen ondervangen. Dit is uiteraard een denkbeeldig en sterk versimpeld voorbeeld, maar het geeft aan dat de medezeggenschap genuanceerder in elkaar zit dan medezeggenschapsverkiezingen doen vermoeden. Een lang programma schept onredelijke verwachtingen. Het veinst precies te zijn.

Je zult als kiezer altijd vertrouwen moeten geven aan een partij of persoon die niet voor honderd procent jouw visie uitdraagt. Je geeft je stem aan degene waarmee jouw visie het meeste overeenkomt, of waarvan de aandachtspunten jou aanspreken. Je geeft je stem aan iemand in wie je vertrouwen hebt dat diegene jou op de door jou gewenste manier zal vertegenwoordigen. Een Tienpuntenlijst met achterliggende beginselen zijn in mijn ogen ruim voldoende, omdat die de visie en de speerpunten voldoende uiteenzetten. Blijkbaar is de kiezer het daarmee eens.

Dus?
Terugkijkend op de keuzes die we hebben gemaakt bij de oprichting van asap ben ik ervan overtuigd dat de keuze voor een Tienpuntenlijst in plaats van een verkiezingsprogramma een van onze beste keuzes is geweest. De Tienpuntenlijst die asap hanteert is symbolisch voor het innovatieve, vernieuwende en communicatief sterke karakter van de partij, maar past bovendien in onze snel veranderende, moderne communicatiesamenleving, en roept bovenal geen onrealistische verwachtingen op. Kort gezegd is een Tienpuntenlijst superieur aan een verkiezingsprogramma voor een medezeggenschapspartij, die jaarlijks geconfronteerd wordt met verkiezingen. Het is daarom bemoedigend dat de kiezers deze inventiviteit opnieuw met een groeiend aantal stemmen hebben beloond in de verkiezingen van 2013. De medezeggenschap verdient het; asap verdient het.

De Blind Date van Vox

In de maand maart schitterde ik door afwezigheid op de campus van de Radboud Universiteit omdat ik inmiddels al in Taiwan en Nieuw-Zeeland verkeerde. Echter, mijn fysieke afwezigheid werd gecompenseerd door een foto op de achterkant van universiteitsblad Vox. Ik had als oprichter van asap immers een Blind Date met Marc Thewissen, éénmansfractie van Siam, om over de toekomst van die partij te praten en over het nut van drie partijen in de Universitaire Studentenraad. Lees het artikel hieronder.Blinddate

Uitslagenmiddag USR-verkiezingen 2011

In 2011 nam de door mij opgerichte partij asap voor het eerst deel aan de verkiezingen voor de Universitaire Studentenraad van de Radboud Universiteit. Ik was lijsttrekker en stond de pers te woord over de twee van de acht zetels die wij hadden behaald. Het verslag hieronder werd door mij destijds op de website van asap Nijmegen gepubliceerd.

Natuurlijk waren alle universiteitsmedia aanwezig bij de bekendmaking van de uitslag van de USR-verkiezingen. Onze lijsttrekker Mart Waterval mocht vol trots zijn reactie over de uitslag geven aan ANS-Online, Nultweevier.nl, RU.nl/nieuws en Campus in Beeld. Vandaag een impressie van deze media-uitingen.

Nultweevier.nl was als eerste met de uitslag en de reacties van de betrokkenen daarop. Mart reageerde kort maar krachtig op de overweldigende verkiezingsuitslag.

De meeste zetels (5) in de USR gaan dit jaar naar AKKUraatd. Grote overwinnaar is echter nieuwkomer asap, die twee zetels binnen wist te slepen. Asap-Lijsttrekker Mart Waterval: “Top, dit is echt top! Je hoopt het wel, maar je verwacht het niet.”

Op ANS-Online werd vooral aandacht besteed aan het zo vaak genoemde asap-effect, waarvan het bestaan door de hogere opkomst bewezen lijkt.

Waterval benadrukt in een reactie het ‘asap-effect’: ‘Onze frisse wind heeft gewerkt. Het is tekenend dat AKKUraatd en Siam ongeveer hetzelfde aantal stemmen halen als vorig jaar. We zijn de stem van de ontevredenheid.’ Eijkemans liet zijn scepsis varen en erkende het succes van de vernieuwende aanpak van asap. Salemans was behoudender met haar lof over de strategie van de nieuwelingen: ‘De opkomst is ook te verklaren door de kortere verkiezingsperiode. Hierdoor was er meer druk om studenten naar de stembus te krijgen.’

Op RU.nl/nieuws niet slechts een reactie van lijsttrekker Mart Waterval, maar ook van nummer twee Mark Buck, die dankzij de veroverde restzetel eveneens een zetel in de USR heeft bemachtigd:

‘Dit is een gigantische overwinning!’, zegt lijsttrekker Mart Waterval van asap uitgelaten. ‘Mensen riepen het wel, maar het is altijd afwachten. Nu weten we dat onze campagne een succes is geweest.’ Waterval is ook erg tevreden over de opkomst. ‘Dat heeft ook te maken met het asap-effect, denk ik. Er gebeurt weer eens wat.’ Ook nummer 2 op de lijst van asap, Mark Buck, reageert blij verrast. ‘We hoopten op één zetel, dus dit is boven verwachting. Ik wil iedereen bedanken voor het vertrouwen, dat gaan we nu waarmaken. Het gaat een mooi jaar worden.’

Campus in Beeld maakte ten slotte een mooi item, waarin de uitslagenmiddag en de reacties van de betrokkenen op bewegend beeld zijn vastgelegd.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=P0YFHnUewEo&w=480&h=390]

asap campagne 2011 in de media

Als lijsttrekker van asap voerde ik in 2011 tijdens de campagne voor de verkiezingen van de Universitaire Studentenraad van de Radboud Universiteit regelmatig het woord. Destijds schreef ik onderstaande impressie voor de website van asap.

De afgelopen dagen heb je onze kandidaten op de campus gezien, bijvoorbeeld om bier uit te delen, flyers uit te delen of misschien wel om midden in de nacht het campusterrein te stoepkrijten. Verschillende universiteitsmedia besteedden inmiddels aandacht aan de verkiezingscampagne en ook asap ontbreekt niet in deze items. Zo kreeg onze lijsttrekker, Mart Waterval, afgelopen week de kans om in een column op ANS-Online uiteen te zetten waarom de RU-student op asap zou moeten stemmen.

‘Omdat je het belangrijk vindt dat er een frisse wind door de USR waait en het huidige partijenpalet aan vernieuwing toe is. Omdat je het belangrijk vindt dat er duidelijkheid wordt verschaft over de gang van zaken in de USR en wilt weten wat er wordt gedaan door de USR. Omdat je je niet aangetrokken voelt tot de bestaande partijen en de standpunten van asap ondersteunt.’

Het volledige artikel op ANS-Online kun je hier vinden. Op Nultweevier.nl schreef een columnist een analyse van de drie verkiezingspartijen. Onze lijsttrekker kreeg ook op dat medium de kans om zijn reactie te publiceren, waarop een levendige discussie met onder andere oud-LSVb-voorzitter Lisa Westerveld onder het bericht ontstond. Lees het allemaal hier.

Op RUNieuws schreef Tefke van Dijk over de campagne van asap. Ze was aanwezig op het Erasmusplein, waarop zij sprak met onze lijsttrekker Mart en verder ook Mark Buck, Joeri Pisart, Frans de Vries en Jolene Meijerink in actie kon zien. Vooral het stoepkrijten, wat door onze kandidaten in de nacht van maandag op dinsdag was gebeurd, trok de aandacht bij RUNieuws:

‘We zijn vrijwel overal geweest op de campus: Erasmusplein, Thomas van Aquinostraat, Huygensgebouw, de fietspaden. Bij een stoplicht hebben we geschreven: ‘Moet je ook altijd stoppen voor een stoplicht? Stem asap!’ Niet dat we daar iets aan kunnen doen, maar we gaan ervan uit dat studenten intellectueel genoeg zijn om dat te bedenken.’

Ten slotte verscheen dinsdagavond de nieuwe aflevering van Campus in Beeld, waarin een interview met de drie lijsttrekkers te zien is:

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=H4gZoBXKZXo&w=480&h=390]

Campagnevideo asap 2011

In onderstaande video legde ik in het kader van de verkiezingen voor de Universitaire Studentenraad van de Radboud Universiteit aan de Nijmeegse studenten uit waarom ik hun stem zou verdienen.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=xIcBEL5FOx0&w=480&h=390]

Video is gemaakt door Jolene Meijerink en Thomas van Goethem.